حمل و نقل بین المللی
موضوعات داغ

مروری بر اسناد حاکم بر حقوق حمل و نقل بین المللی هوایی و سیر تحول آن بخش اول

حمل و نقل هوایی

10 / 100

مروری بر اسناد حاکم بر حقوق حمل و نقل بین المللی هوایی و سیر تحول آن (بخش اول)

 

 

پس از جنگ جهانی اول، فقدان قوانین و مقررات متحد الشکل در سطح بین المللی در خصوص حمل و نقل هوایی مورد توجه مجامع بین المللی قرار گرفت. مشکلات فراوانی در این خصوص به چشم می خورد، زیرا کشورهای مختلف هر کدام قوانین و مقررات مختلفی داشتند و این امر
موجب سرگردانی مسافرانی می شد که از کشوری به کشور دیگر مسافرت می کردند. این امر بخصوص وقتی اهمیت پیدا می کرد که مسافری مجبور بود در پرواز از مبدأ به مقصد، از کشور ثالثی عبورکند و در آن کشور فرود بیاید. مشکل و سردرگمی وقتی به وجود می آمد که مسافری در یک پرواز هوایی دچار حادثه می شد. در این صورت، در خصوص قانون حاکم بر این دعوی اختلاف نظر به وجود می آمد: قوانین و مقررات چه کشوری باید اجرا شود؟ قوانین و مقررات کشور مبدا، مقصد و یا کشورهایی که مسافر مورد نظر از فراز آنها عبور کرده است، باید به مرحله اجرا گذاشته شوند؟ بنابراین، نیاز به هماهنگی در مقررات مربوط به مسؤولیت متصدیان حمل ونقل هوایی کاملا احساس می شد.
در سال 1925 ، به ابتکار و دعوت دولت فرانسه، کنفرانسی با عنوان “حقوق خصوصی هوا” در پاریس تشکیل شد. این اولین کنفرانسی بود که در زمینه حقوق خصوصی هوایی با حضور 43 کشور، از جمله کشورهای اروپایی برگزار گردید. شرکت کنندگان در کنفرانس تصمیم گرفتند کمیته بین المللی متخصصان حقوق هوایی 1 را تشکیل دهند.
این کمیته در ایجاد و توسعه حقوقی هوایی، بخصوص حقوق حمل ونقل هوایی بسیار مؤثر بود.کمیته از کمیته های فرعی متعددی که هر کدام مسؤولیت کار روی موضوع خاصی را به عهده داشتند، تشکیل شده بود و در طول فعالیت خود روی موضوعات مختلفی، ازجمله مسؤولیت
متصدیان حمل ونقل هوایی، رهن و اجاره هواپیما، وظایف و مسؤولیتهای خلبان و کارکنان هواپیما فعالیت نمود. وظیفه پیش نویسی کنوانسیونی برای حقوق خصوصی هوایی نیز به این کمیته واگذار شده بود.
کمیته مزبور در جلسه اول خود، پیش نویس کنوانسیونی را در خصوص مقررات حاکم بر مسؤولیت متصدیان حمل و نقل در مورد جراحات، فوت مسافر و خسارات وارده به کالا را آغاز نمود. این پیش نویس در سال 1928 در مادرید به طور جدی مورد بحث ومناظره قرار گرفت و سرانجام در سال 1929 در کنفرانس دیپلماتیک که در ورشو تشکیل شده بود، تصویب گردید. در 1. Comité international technique d’experts juridiques aériens (CITEJA).
سال یازدهم، شماره 26 ، بهار و تابستان 1388 ، مروری بر اسناد حاکم بر حقوق .… 45 جامعه بین الملل، تلاشهای دیگری هم در این زمینه صورت گرفته و اسنادی به تصویب رسیده اند و مکررا اصلاحاتی در آنها صورت گرفته است. این مقاله کنوانسیون ورشو، پروتکل های اصلاحی
آن و کنوانسیون مونترال 1999 را با این هدف که تحول حقوق حمل و نقل هوایی مد نظر قرار گیرد، بررسی می کند.
-1 کنوانسیون ورشو 11929
کنوانسیون ورشو پس از تصویب در کنفرانس ورشو، توسط 23 دولت در 23 اکتبر 1929 امضا شد و در 13 فوریه 1933 ؛ زمانی که حد نصاب لازم از پنج دولت اروپایی مراحل تصویب را در کشور خود طی کردند، لازم الاجرا گردید. نماینده ای از دولت آمریکا در این کنفرانس حضور نداشت، ولی این دولت در 31 جولای 1934 با تسلیم اسناد الحاقی به آن پیوست و از طریق اعلان رئیس جمهور طبق قانون اساسی آمریکا جزئی از قانون آمریکا شد.
این کنوانسیون توسط کشورهایی که از نظر حمل و نقل هوایی اهمیت بسزایی دارند، از جمله روسیه، آلمان، بریتانیا، کانادا، چین، ژاپن، برزیل و هند پذیرفته و تصویب شد. کنوانسیون ورشو در خرداد ماه 1354 به تصویب مجلس شورای ملی وقت رسیده، برای ایران لازم الاجرا شد. مجلس
شورای اسلامی ایران در 1364 طی ماده واحده ای اجرای کنوانسیون ورشو را در پروازهای داخلی نیز پذیرفت. 2 کنوانسیون ورشو نقطه عطفی در پیشرفت حقوق بین الملل خصوصی هوایی محسوب می شود.
حقوق بین الملل خصوصی هوایی؛ یعنی مقررات مرتبط با روابط بین اشخاص خصوصی که مشمول حمل ونقل هوایی بین الملل می گردند که شامل مسافر، فرستنده کالا، گیرنده کالا و متصدی حمل ونقل هوایی است. قبل از تصویب این کنوانسیون، مقررات مختلفی در خصوص حمل ونقل هوایی اجرا می گردید. با تصویب این سند، کشورها تصمیم گرفتند مقررات متحد الشکلی را در بین کلیه کشورها اجرا کنند تا بدین وسیله حقوق استفاده کنندگان از حمل و نقل هوایی حفظ گردد.
1. Convention for the Unification of Certain Rules Relating to International Carriage by Air, Signed at Warsaw on 12 October 1929 ICAO Doc. 7838 (Warsaw Convention). مسؤولیت شرکتهای هواپیمایی ایران در مورد حمل و »
2. طبق ماده واحدة مصوب 1364 مجلس شورای اسلامی ایران نقل مسافران، بار و اثاثیه در پروازهای داخل کشور در حدود مسؤولیت مقرر در پروازهای بین المللی مذکور در معاهده مربوط به یکسان کردن برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بین المللی منعقده در ورشو و پروتکل اصلاحی آن که در .475 – مجموعه قوانین 1364 ، صص 474 .« لاهه به امضا رسیده، موضوع مصوب 1345 ، می باشد 46 پژوهش حقوق و سیاست/ سال یازدهم، شماره 26 ، بهار و تابستان 1388 هماهنگی در خصوص مسؤولیت متصدیان حمل و نقل وجود دارد. در مقابل، متصدی حمل نیز از میزان مسؤولیت خود آگاه است و می تواند ترتیبی اتخاذ کند که مسافران و محموله خود را در .(Vershoor, 1983 p. مقابل خسارت های احتمالی بیمه نماید( 55 بزودی اهمیت کنوانسیون برای همه کشورها روشن شد و اکثر کشورهای جهان به این کنوانسیون پیوستند. سه اشکال اساسی برای کنوانسیون ورشو مطرح بود:
اولا مطابق ماده 22 این کنوانسیون در مورد حمل مسافر مسؤولیت متصدی حمل برای هر مسافر به مبلغ 125000 فرانک و در مورد حمل کالا و لوازم شخصی ثبت شده مسؤولیت متصدی حمل در مورد هر کیلو گرم به مبلغ 250 فرانک محدود می گردد. این مبالغ بر حسب فرانک فرانسه که
معادل شصت و پنج و نیم میلیگرم طلا به عیار نهصد هزارم است، محاسبه می گردد.

 

مروری بر اسناد حاکم بر حقوق حمل و نقل بین المللی هوایی و سیر تحول آن بخش اول 4 | آفکو

حقوق بین الملل خصوصی هوایی؛ یعنی مقررات مرتبط با روابط بین اشخاص خصوصی که مشمول حمل ونقل هوایی بین الملل می گردند که شامل مسافر، فرستنده کالا، گیرنده کالا و متصدی حمل ونقل هوایی است.

آفکو | مرجع حمل و نقل بین المللی

 

امتیاز این نوشته

امتیاز

امتیاز

امتیاز کاربران: 4.55 ( 1 رای)

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا