حمل و نقل بین المللی
موضوعات داغ

مقررات خاص حمل و نقل ریلی(راه‌آهن) بخش دوم

حمل و نقل بین المللی

مقررات خاص حمل و نقل ریلی(راه‌آهن)

 

حمل و نقل ریلی:

–           قانون تشکیل شرکت سهامی راه آهن جمهوری اسلامی و اساسنامه مربوط ۱۳۶۶؛

–           کنوانسیون بین المللی حمل و نقل مسافر و توشه بوسیله راه آهن (۲۱۷) ۱۹۱۶؛

مقررات خاص حمل و نقل ریلی(راه‌آهن) بخش دوم 6 | آفکو

–           کنوانسیون بین المللی حمل ونقل کالا بوسیله راه آهن (CIM)، ۱۹۶۱؛

–           کنوانسیون جامع حمل و نقل بین المللی راه آهن( COTIF) ۱۹۸۰؛

–           پروتکل اصلاحی کنوانسیون جامع حمل و نقل بین المللی با راه آهن؛ ۱۹۹۰؛

–           کنوانسیون حمل و نقل بین المللی با راه آهن (FITOC)

–           پروتکل اصلاحی کنوانسیون حمل و نقل بین المللی (FTTOC)

 

مقررات خاص حمل و نقل ریلی(راه‌آهن) بخش دوم 7 | آفکو
ب/مقررات خارجی

۱-       اتحادیه بین المللی کنگره های راه آهن (IRCA)

هدف اصلی از تشکیل این اتحادیه توسعه حمل و نقل بوسیله ی ریل است .۷۵ کشور در این اتحادیه عضو هستند و شرط عضویت در آن خطوط راه آهن و شبکه های حمل و نقل سراسری است.

۲-       کنوانسیون حمل و نقل بین المللی راه آهن ((COTIF)) که سازمان بین الدول برای حمل و نقل بین المللی راه آهن نیز نامیده می شود.

هدف آن ایجاد نظم قانونی و یک پارچه و یک نواخت برای حمل و نقل بار و مسافر از طریق راه آهن است.

۳-       اتحادیه بین المللی راه آهن ها (UIC)

هدف از تشکیل آن اصلاح و همسان کردن شرایط مربوط به ساختمان و بهره برداری از راه آهن در رابطه با حجم ترافیک بین المللی و هماهنگی اقدامات عمومی سازمان های بین المللی و اجرای موافقت نامه های ویژه حمل و نقل ریلی است.

۴-       اتحادیه واگن های باری (RIV) موافقت نامه استفاده متقابل از واگن های باری در حمل و نقل بین الملل

هدف آن تنظیم مقررات استفاده متقابل از واگن ها و وسایل بار گیری کانتینر ها و پالت ها در حمل و نقل بین المللی و اصلاحیه مقررات آن میباشد.

۵-       مقاوله نامه حمل و نقل کالا با راه آهن (SMGS)

۶-       کمیته ی بین المللی حمل و نقل راه آهن (IRTS)

جهت نظارت بر حسن اجرای کنوانسیون حمل بار و مسافر از طریق راه آهن تشکیل گردید.

۷-       اتحادیه تعرفه های راه آهن بالکان و خاور نزدیک (BPO)

هدف از تشکیل این اتحادیه توسعه ترافیک و حمل و نقل کالا با راه آهن در بین کشور های خاور نزدیک و حوزه بالکان و ماوراء آن می باشد .

۸-       سازمان بین دولت های حمل و نقل بین المللی با راه آهن (OTIF)

۹-       شرکت بین المللی اینتر کانتینر و اینتر فریگو (ICF)

– انواع تصدی به حمل و نقل

کلیات

جامع قرارداد حمل ونقل, هم از دیدگاه حقوق مدنی است و هم از نظر حقوق تجارت, و این خود منطقی است زیرا قرارداد مذکور, علی الاصول در ارکان مشکله, تعریف و طبیعت واحدی دارد و آنچه وجه افتراق عمده و اساسی از نظر حکومت مقررات این دو قانون است همان طبیعت عمل و عامل است. علی هذا چنانچه در قرارداد, شخصی که تعهد به انجام حمل ونقل می کند متصدی حمل ونقل به مفهوم یاد شده باشد, در این صورت قرارداد جنبه تجاری به خود خواهد گرفت, والا قراردادی مدنی خواهد بود.

ثانیا”: هم قرارداد حمل ونقل اشیاء را دربر می گیرد و هم قرارداد حمل ونقل اشخاص را.

ثالثا”: با توجه به تنوع و کثرت انواع و اقسام قراردادهای حمل ونقل, اعم از اینکه زمینی باشد یا دریایی یا هوایی, دربرگیرنده کلیه اصناف آن است. ولی یاد آوری این نکته لازم است که قوانین و مقررات قابل اعمال نسبت به مورد تفاوت دارد.

فی المثل, قرارداد حمل ونقل دریایی یا هوایی نظر به طبیعت وسیله ای که مورد استفاده واقع می شود, با توجه به جنبه های فنی, مشمول قواعد خاص است. از همین رو, در حمل ونقل اشیاء و اشخاص, در سند ثبت آن یعنی بارنامه و بلیت, نوع وسیله نقلیه مورد استفاده تصریح می شود. قید ((از طریق معینی)) در تعریف, مبین همین امر و مشخص نوع حمل وحکومت قانین و مقررات است.

رابعا”: قرارداد بنا به تعریف فوق- علالاطلاق متضمن دو طرف است:

در یک طرف متعهد به حمل ونقل (متصدی در نوع تجاری آن) قراردارد و در طرف دیگر فرستنده یا صاحب کالا یا ارسال کننده به تعبیر قانون تجارت در حمل ونقل اشیاء و مسافر در حمل ونقل اشخاص. در قراردادهای حمل ونقل اشیاء غالبا” و نه ضرورتا”, شخص ثالث ی به نام گیرنده(یا مرسل الیه) که اشیاء را در مقصد تحویل می گیرد نیز وجود دارد. زیرا در قلمرو تجارت, تاجر ممکن است کالاهای خریداری شده را در محل دیگری برای خود ارسال نماید, و حال آنکه در حمل ونقل اشخاص چنین نیست.

خامسا”: موضوع قرارداد که در واقع و نفس الامر هسته مرکزی آن را تشکیل می دهد, تعهد به حمل و نقل است که برحسب مورد فرق می کند. در حمل ونقل اشخاص, موضوع تعهد حمل ونقل شخص(مسافر) است و در مورد اشیاء هر شیئی که مالکیت اشته باشد و بتواند موضوع قرارداد واقع شود.

وقتی موضوع قرارداد حمل مسافر است, تعریف و ماهیت قرارداد فرق نمی کند, النهایه نسبت به مورد قواعد خاصی اعمال می گردد. انجام تعهد موضوع قرارداد, جابجایی یا نقل و انتقال اشیاء یا اشخاص از محلی است به محل دیگر. لازمه تحقق این امر, وسیله نقلیه ای است که باید معین گردد.

سادسا”: قید ((در قبال احرت) توجه به معوض بودن قرارداد دارد و وجه امتیاز تعریف از حمل و نقل مجانی یا تبرعی است, که اولا”به نظر برخی اصولا” مشمول تعریف قرارداد حمل و نقل نمی شود و ثانیا” احکام و قواعد خاصی دارد که خود به تفصیل بحث جداگانه ای را می طلبد.

سابعا”: تعریف فاقد عنصر مدت است و به همین جهت می تواند مورد ایراد واقع شود. توضیح اینکه قرارداد حمل ونقل علی الاصول متضمن تعهد حمل ونقل از محلی به محل دیگر است بی آنکه مدت در آن نقش عمده ای داشته باشد, از این رو در ردیف قراردادهایی است که مدت دقیق انجام تعهد چندان معین نیست. لذا در صورتی که برای طرف قرارداد, عنصر مدت حایز اهمیت خاصی باشد می تواند, با درج شرط, انجام تعهد را ظرف مدت معینی مطالبه کند.۱

ماده ۳۷۷:

اصل ماده فعلی :  متصدی حمل ونقل کسی است که درمقابل اجرت حمل اشیاء یا اشخاص را به عهده می گیرد.

1-دکتراخلاقی/ مقاله قراردادحمل و نقل /ص۱۲۴ /مجله کانون وکلا:

تعریف ماده ۳۷۷ جامع و مانع نیست زیرا : اولا” تعریف پیش از آنکه تعریف قرارداد حمل و نقل باشد تعریف متصدی حمل و نقل است و متصدی حمل و نقل نیز مفهوم مبهمی است . ثانیا” در تعریف یاد شده قانونگذار از لفظ کسی برای متصدی حمل و نقل استفاده کرده و چنانکه می دانیم از دیدگاه حقوق ، منحصرا” شخص موضوع قانون و موضوع حمل و نقل را منحصرا” به اشیاٌ اختصاص داده است .

رابعا” :  به عامل مدت که در قرارداد نقشی ایفا می کند توجه نکرده است .

خامسا” تعریف  به حمل اشیاٌ عللی الاطلاق نظر دارد بی آنکه نوع وسیله را که حمل و نقل با آن صورت می پذیرد معین کند.

مبحث اول-کلیات و تعریف متصدی حمل و نقل
اشخاص درگیر در روند حمل ونقل

این اشخاص که بصورت حرفه ای به امر حمل و نقل اشتغال دارند به سه دسته تقسیم می شوند::

–    ارسال کنندگان (Shippers)

–    متصدیان حمل و نقل (Cariers)

–    واسطه ها (Intermediers) که مهمترین آنها فورواردرها می باشند.

ارسال کنندگان :

ارسال کننده شخصی است که با متصدی حمل قرارداد حمل را منعقد میکند.

 

متصدیان حمل و نقل :

در حقوق ایران متصدی حمل و نقل عبارت از کسی است که در مقابل اجرت حمل اشیاء را بر عهده می گیرد (ماده ۳۳۷ قانون تجارت). دکترین نقص قانون تجارت در انحصار مفهوم تصدی به حمل “اشیاء” را با تفسیر گسترده از این کلمه به مفهومی اعم از مسافر و کالا جبران کرده است.

برخی نیز بر این باورند که چون به موجب بند ۲ ماده ۲ قانون تجارت، تصدی به حمل و نقل از راه خشکی یا آب یا هوا به هر نحوی که باشد در زمره اعمال تجاری است. متصدی حمل و نقل نیز عنوانی مشتمل بر حمل و نقل کنندگان اشیاء و اشخاص خواهد بود. در هر حال از دیدگاه نظام حقوق ایران چنانچه تصدی به حمل و نقل شغل معمول شخص باشد وی تاجر تلقی شده و مشمول مقررات عام حاکم بر تجار و مقررات خاص ناظر بر متصدیان حمل و نقل در حوزه های مختلف حمل ونقل می گردد.

وظایف، تعهدات و مسئولیت های متصدی حمل و نقل حسب قانون حاکم بر قرارداد حمل تعیین می شود. با این وصف وظیفه اصلی متصدیان حمل ونقل، اعم از متصدی حمل و نقل زمینی، دریایی یا هوایی انتقال صحیح کالا و مسافر از مبدا تا مقصد در مدت حمل است. متصدی مسئول خسارات وارده بر اشیاء و اشخاص در مدت مذکور است مگر آنکه بتواند یکی از جهات معافیت از مسئولیت را، حسب قانون حاکم، به اثبات برساند.

سپس مواردی که اثبات خلاف فرض مسئولیت را امکان پذیر می سازد:

۱- جنس مال التجاره . ۲- تقصیر ارسال کننده . ۳- تقصیر مرسل الیه . ۴- تعلیمات ارسال کننده ( مثل ماده ۳۷۹ ) . ۵- تعلیمات مرسل الیه . ۶- حوادث غیر قابل اجتناب . ۷- عیوب عدل بندی ، به استثنای ماده ۳۸۱ .

دو نوع مسئولیت قراردادی و غیر قراردادی وجود دارد ، اما نوع دیگری که با دو گروه دیگر فرق دارد، مسئولیت مخلوقی است ( در برخی مشاغل ذات کار طوری است که انتظار مراقبت بیشتری از آن می رود ) اگر خسارتی از آن عملیات به دست آید می توان گفت کار درست انجام نگرفته است .

 

منبع: کاسپین سفیر کالا

جامع قرارداد حمل ونقل, هم از دیدگاه حقوق مدنی است و هم از نظر حقوق تجارت, و این خود منطقی است زیرا قرارداد مذکور, علی الاصول در ارکان مشکله, تعریف و طبیعت واحدی دارد و آنچه وجه افتراق عمده و اساسی از نظر حکومت مقررات این دو قانون است همان طبیعت عمل و عامل است.

آفکو | مرجع حمل و نقل بین المللی

 

امتیاز این نوشته

امتیاز

امتیاز

امتیاز کاربران: 4.55 ( 1 رای)

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا